عکاسی

مجموعه تهران از علیرضا فانی

معرفی کوتاه و شروع عکاسی

سال ۱۳۵۴ در تهران به دنیا آمدم، عکاسی را از ۱۳۷۰ در هنرستان شهید چمران گرگان شروع کردم. سال ۱۳۷۹ تحصیل در رشته‌ی گرافیک در دانشگاه آزاد اسلامی را رها کردم و به کار طراحی گرافیک و عکاسی پرداختم. عکاسی خیابانی، معماری، پرتره، منظره، تبلیغاتی، محصول و … .

از سال ۱۳۸۶ بر تولید مجوعه‌ عکس‌هایم متمرکز شدم و ۷ نمایشگاه انفرادی و تعدادی نمایش گروهی در ایران و خارج از ایران داشته‌ام و تجربیاتی هم در بخش آموزش. حدود سال ۱۳۸۲ بود که به سختی پذیرفتم تا دوربین دیجیتال بخرم. تجربه عجیبی بود. کمتر از یک هفته حدود ۱۳۰۰ فریم عکس گرفتم. امکانی که در عکاسی با فیلم برایم میسر نبود. 

دوربین‌های دیجیتال کوچک، فول فریم، مدیوم فرمت دیجیتال و بالاخره آشنایی من با دوربین‌های بدون آینه فوجی ‌فیلم در سال ۱۳۹۴، همه برایم تجربیاتی جذاب بودند. در تمام این مدت عکاسی روی فیلم را ترک نکردم و حتی دو سه مجموعه عکس دارم که همه آن‌ها را با نگاتیو سیاه‌ و‌ سفید و فیلم ریورسال رنگی ۱۲۰ کار کردم تا اینکه در تابستان ۱۳۹۸ یک دوربین قطع بزرگ ۴ در ۵ اینچ تهیه کردم به همراه مقادیری نگاتیو سیاه و سفید و رنگی. عکاسی با این قطع برایم بسیار هیجان‌انگیز و غیرقابل توصیف است.

مراحل کار به کندی و همراه با دقت و وسواس پیش می‌رود که به شدت با ضربآهنگ سریع من در تضاد است، و این همانیست که بسیار به آن نیاز دارم. با خرید این دوربین کار ظهور نگاتیو رنگی را هم شروع کردم (ظهور سیاه و سفید را از زمان هنرستان خودم انجام می‌دادم) دلم میخواست بر تمام مراحل کار اشراف داشته باشم و هر زمان دلم بخواهد نتیجه را ببینم. در نتیجه، سپردن ظهور به دیگران عملا برایم شدنی نبود. 

عکاسی روی قطع بزرگ

می‌دانید، عکاسی با قطع بزرگ خیلی متفاوت است. بعد از کلی تلاش و دقت و کادر بندی و نورسنجی ممکن است فقط یک فریم عکس بگیرید (گاهی همان یکی را هم نمیگیرد) و خوب طبیعیست که دلتان بخواهد نتیجه را همان لحظه ببینید، هرچند گاهی پیش ‌می‌آید که ظهور را روز بعد انجام می‌دهم و این تاخیر، در راستای افزایش هیجان بسیار کار‌آمد است. عکس‌های این مجموعه در واقع شروع عکاسی من با قطع بزرگ است که از اوایل زمستان شروع شد و تحت تاثیر خلوت بیمار تهران ادامه یافت، به کوچه و خیابان راه یافت و گاهی گوشه‌ای از خانه‌ام را نشانه رفت. نمی‌دانم بیننده‌ این عکس‌ها چه کسی می‌تواند باشد؟ یا چه کسی می‌تواند از دیدن‌ آن‌ها لذت ببرد؟ اما می‌دانم که این کار را دوست دارم و از تمام لحظاتش لذت بردم. عکاسی کنید و لذت ببرید.

تجهیزات پروژه تهران

– عکس‌ها توسط دوربین لارج فرمت Wista 45 vx و لنز Nikkor SW 90mm f4:5 و بر روی فیلم‌های Kodak Portra 160 ۴۰۰ عکاسی شده‌اند.

اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در whatsapp
واتس اپ
اشتراک گذاری در twitter
توییتر

ارسال یک نظر